Pâyiz

Eylül’de mi doğdum gerçekten bilmiyorum, Nedense Eylül gelince dudağımın kenarında alaylı bir tebessüm Gözlerimde buğulu, sisli bir hüzün oturur; yutkunurum. Düğüm düğüm olup, inmez boğazımdan aşağı acılarım, Ben her Payiz, oturup çocuklar gibi ağlarım.