Samut

“Siz hiç kendi çocukluğunuzu karşınıza alıp oyun oynadınız mı?”   “Küçücük ellerini çenesine dayamış gecenin karanlığında yoldan geçen arabaları izliyordu Samut. Pencere ise önünde girdap olmuş evin tüm gürültüsünü yutuyordu. Doğduğu bu haneden fırlayan cam kırıkları her gün bir başka uzvunu kesiyordu. Kopan her parçası sağa sola dağılıyordu. Onların ardından bakıyordu kömür karası gözleriyle. Ell...