Sasinta

yürüyen dağları öpüyorum kimselere görünmeden bir trende unuttum kendimi heybesinde gecenin ekmek sıcaklığında Şiir yaralarımı görünür yapmıştı. O kelimelerin terkisine atlayıp dünyayı dolaşıyordum. Acısına dayanamadığım her anıyı, şiir sardı sarmaladı, aldı koynuna beni. O gençlik çağlarımın asi kalbine su oluyordu şiir. Güzel saklıyordu beni dünyadan. Yıllar içinde şiir de saklandı. Kapatıldı ...