Saye

“Katran karası giyili bir gök, maviyi unutmuş bir dünya kadar karanlığım. Bugün günlerden cuma, irkildim aydınlığınızdan; ne kadar kirli bir aydınlık var ruhlarınızda...” Bu dörtlük, şairin içinde büyüyen karanlığı ve dış dünyadan aldığı soğuk yansımaları dile getiriyor. Katran karası bir gökyüzü, mavinin unutulduğu bir dünya... Bu sözlerle şair hem kendi içindeki derin karanlığı hem de toplumsal...