Seraye

SERAYE Herkesini ve her şeyini kaybedenler Sırt hatlarını ezbere bilirler gitmelerin Ne zaman yetmişlik bir yağmur açsalar   Bütün şehir sırılsıklam ıslanır Zil zurna sarhoş olur akşamlar... Gel de şimdi yanmayı unuttur bana Unuttur yahut suyu azizliğini hatırlat De ki: Yaralanmış bir gönül sevmek Haddinden fazla ağırdır ve acıdır Sırtında taşıdığın vebal ile Kimselere yaslanma, acıtır...