Susmalar

Oysa biz her kayboluşumuzun ardından yeniden bulurduk birbirimizi Baş dönmelerimiz dinerdi parmaklarımız birbirine değdiğinde Bir öğle uykusundan  aynı anda uyanıyor olurduk birden Bir başka düşü daha gerçekleştirmeye yönelirdik yeniden Şimdi puslu gökyüzü örtüyor uçsuz bucaksızlığın üstünü Kocaman kentte  maviler seçilmiyor kuşlar yok çiçekler ölü  her yer harabe Boydan boya kat ettiğimiz kumsal...