Ve Kar Yağdı Üzerimize

Genç kadının pencere kenarından dışarıyı kasvetle izlediği o saatlerde bir tek insan yoldan geçmedi, hiçbir canlı kımıldamadı. “Kımıldamadan durun” denmişti zahir, hiç kımıldamıyorlardı, öyle söz dinler olmuşlardı. Nefeslerini bile birilerine sorup da alıp vereceklerdi öyle ki itaatkârlığın sınırı yoktu. Zaman bile canlılığını yitirmiş putlaşıp sokağın başına dikilmişti. Bu zaman içerisinde harılt...