Yeşil

Şiirimin içinden geçen en hüzünlü vapur bu Mevsim ağustos Saat denen soysuz deniz kenarı. Kuşlar sallıyor bir mendil gibi hüznün ardından Yolunu şaşırmış pasaklı kanatlarını. Toz içinde gökyüzü. Bu şiirimin içine sığınan kir içinde ilk mavi. Denizin çocuğu olunca şair, Uğramaz şiirlerine tren. Mevsim ağustos, Saat denen şırfıntı, yıldızların altında tutmuş köşe başını. Bir derdi var belli ki Yoks...