Yüsra

Ansızın bir çiçek açmıştı içimde, Tarif edemediğim bir huzur gibi. Sanki bütün hüzünleri dağıtan, Adına Yüsra dedim, Yüsra bildim. Çünkü en çok Yüsra yakışırdı kalbime. Sakladığım ne varsa en derinimde; İyilik, incelik, çocukluk, delilik, suskunluk Hepsine Yüsra dedim, şiir oldu şimdi bana. Bir sabah uyanırsam gözümde yaşla Ve içimde hâlâ umut varsa, Bil ki sen geçmişsindir içimden, Hüzünlü bir ...