Zaide

“ Ahmet'in cebindeki son taş cama vurunca uyanmıştı Zaide. Kalbi yerinden fırlayacak gibi heyecanla atıyordu. Hızlıca yatağından kalkacaktı ki bir an duraksadı.“Tahta zemin ses yapar da uyanan olur.” diye usulca kalktı, pencerenin perdesini açtı, yüzünü avuçlarının içine ala-rak alnını cama dayadı. Gözleri bir müddet sonra karanlığa alıştı.  Karanlığın içinde onu fark etmişti: “Aşağıya gel” anlamı...