Zambak

Sabah güneşi yüzünde Gözüne gözüne dökülen ter Rüzgârlıyordu ayak tabanını... Ayağını sağlam bas Zamanın dizginlerini kırar Burun direğini sızlatan...   Zambak; Doğuş ve Ölümdür... Ve yeniden Hep yeniden... Toprağın kardeşi Cümlelerin sığınağı...